Η λωρίδα της Γάζας παραμένει αποκλεισμένη. Στο παρελθόν, έχουν γίνει προσπάθειες για να "σπάσει" ο θαλάσσιος αποκλεισμός της περιοχής, άλλες επιτυχημένες, άλλες διεμβολισμένες από το Ισραήλ, το οποίο, πέρα από την εισβολή στην Γάζα πριν από λίγο καιρό, κρατά την περιοχή υπό καθεστώς χούντας και πραγματοποιεί "πειρατείες" σε πλοία με σημαίες Ευρωπαϊκών χωρών που προσπαθούν να προσεγγίσουν την περιοχή, μεταφέροντας απαραίτητα εφόδια αλλά και κόσμο.

"Σύμφωνα με απόφαση που έλαβε χθες το βράδυ το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος που χωρούν μέχρι 200 άτομα πρέπει να κλείνουν τη μουσική στις έντεκα το βράδυ από την Κυριακή μέχρι την Πέμπτη, και στη μία το βράδυ την Παρασκευή, το Σάββατο, τις αργίες και τις παραμονές αργιών" (Πηγή). Σε περίπτωση που τηρηθεί αυτό το μέτρο από τους καταστηματάρχες, προσπαθώ να καταλάβω αν αυτό είναι καλό ή όχι. Παρασκευή και Σάββατο στις 1; Λίγο νωρίς δεν είναι; Οι καταστηματάρχες ζητούν να κλείνουν την μουσική στις 5 Παρασκευή/Σάββατο και στις 3 τις υπόλοιπες μέρες. Ίσως να υπάρχει μια μέση λύση. Μέχρι κάποια ώρα, να μπορούν να έχουν την μουσική δυνατά. Μέτα, να περιορίζεται η ένταση της, έτσι ώστε να ακούγεται κυρίως στους θαμώνες του καταστήματος. Το να κλείνεις την μουσική στις 1 το Σάββατο, σημαίνει και αποχώρηση όλων των πελατών ("να μας διώξει θέλει και παίζει Γαρμπή;").

Αν είχα ακολουθήσει 100% αυτό που είχα γράψει πριν από λίγο καιρό, τώρα δεν θα έπαιρνα σχόλια όπως αυτό που υπάρχει εδώ. Εγώ φταίω και το παραδέχομαι. Το συγκεκριμένο γεγονός, πολύ απλά έρχεται να επικυρώσει αυτό που είχα γράψει πριν από καιρό στο άλλο μου blog (που τώρα έκλεισα γιατί έβγαλα χοντρά λεφτά): ότι δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι για να προωθήσεις τα κείμενα σου, αν είσαι νέος blogger. Και με τους υπάρχοντες τρόπους, το σχοινί είναι πολύ λεπτό και τεντωμένο. Τα όρια είναι πολύ στενά και αν ξεφύγεις λίγο κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς από spammer μέχρι μακάκας. Και όλα αυτά, επειδή απλώς προσπαθείς να δώσεις τα κείμενα από το blog σου σε άτομα που μπορεί να τους ενδιαφέρουν.

Έβλεπα χθες την εκπομπή "Αποτυπώματα" στο Alter, όπου και είχε θέμα ένα βίντεο το οποίο έδειχνε κάποιους μαθητές λυκείου στην Σπάρτη να καίνε σπίτι στο οποίο έμεναν 10 άτομα από το Μπαγκλαντές. Όπως υποστήριξαν εκεί, τα βιντεάκια αυτά έχουν εξαφανιστεί από το Youtube. Με μια αναζήτηση όμως, μπορεί κανείς να βρει (έχουν ανέβει μόλις πριν από 3 ημέρες). Τα βιντεάκια δεν θα τα βγάλω εδώ καθώς φαίνονται τα πρόσωπα των παιδιών και το θέμα δεν είναι προσωπικό αλλά κοινωνικό.

Περνώντας μια βόλτα από την ιστοσελίδα του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης, πέτυχα ένα πρόσφατο άρθρο της Ελευθεροτυπίας. Εκεί, φιλοξενούνται δηλώσεις του Πρωθυπουργού της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν γύρω από διάφορα εληνοτουρκικά θέματα. Αυτό που εγώ βρίσκω πολύ ενδιαφέρον είναι η αναφορά του στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. "Να σταματήσουμε τον ανταγωνισμό των εξοπλισμών", είπε, τονίζοντας πως "εάν μπεις σε έναν εξοπλιστικό ανταγωνισμό, αυτό αναπόφευκτα δημιουργεί οικονομικές συνέπειες. Στον σημερινό κόσμο, δαπανώνται ένα τρισεκατομμύριο δολάρια ετησίως για όπλα. Και με τη σημερινή κρίση βλέπουμε πολλές χώρες που επλήγησαν, η Ελλάδα πολύ. Έχουμε και εμείς πληγεί εν μέρει, όχι όμως σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ακόμα στεκόμαστε στα πόδια μας".

Του δίναν γάιδαρο και τον κοίταζε στα δόντια" λέει μια παροιμία. Και αυτό ακριβώς σκοπεύω να κάνω σε αυτό εδώ το κείμενο. Στην περίπτωση μας, ο γάιδαρος θα είναι οι πλατείες. Μεγάλες ή μικρές πλατείες που κατασκευάζονται σε διάφορους δήμους. Δεν μιλάω για αυτές που υπάρχουν εδώ και χρόνια. Κυρίως αναφέρομαι σε αυτές που φτιάχτηκαν τα τελευταία 5-10 χρόνια. Σε αυτά τα "μοντέρνα δημιουργήματα", παρατηρεί κανείς ένα πράγμα: την έλλειψη δέντρων. Αν κοιτάξεις παλαιότερες πλατείες, διαπιστώνεις την ύπαρξη πολλών δέντρων. Τα τελευταία χρόνια, τα δέντρα αυτά έχουν δώσει την θέση τους στο γκαζόν. Για κάποιο λόγο, οι κατασκευαστές έχουν αποφασίσει να δημιουργήσουν τεράστια παρτέρια από γκαζόν, χωρίς να βάλουν πουθενά κανένα δέντρο. Και αν βάλουν, θα είναι 1-2 κάπου στο παρασκήνιο, για να θυμόμαστε πως είναι.

Συγχαρητήρια κ.Παπανδρέου. Με την εξουσία και την έγκριση του 44% που σας έδωσε το 70% του ελληνικού λαού στις προηγούμενες εκλογές (σχεδόν 10% μπροστά από την δεύτερη ΝΔ), προχωράτε στα απαραίτητα (όπως τα χαρακτηρίζετε) οικονομικά μέτρα. Και καλά κάνετε. Κυβερνάτε ένα λαό ο οποίος σαε είχε στείλει για τόσα χρόνια στην αντιπολίτευση και μετά σας ξαναπίστεψε, ω σαν να προήλθατε από γέννηση με χρήση κρίνου, για να οδηγήσετε την χώρα σε έναν καλύτερο δρόμο, πιο ευοίωνο. Και συνεχίζουν να κλαίγονται πολλοί. "Για όλα φταίνε οι πολιτικοί. Έχουν φάει πολλά, πρέπει να πάνε φυλακή πολλοί". Μπα. Όλα τα κακά πηγάζουν από τον λαό λέει μια παροιμία. Και έχει δίκιο. Αν και οι παροιμίες αποτελούν συνήθως λαϊκά κατασκευάσματα που απλώς παρηγορούν τους δημιουργούς τους για την δική τους ανικανότητα, αυτή εδώ λέει την απόλυτη αλήθεια, με απόλυτη ειλικρίνεια.

27 Ιανουαρίου, λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Ένα e-mail φθάνει στο mailbox μου. Το mail αυτό είναι από τον Κωνσταντίνο Λαβίθη, τον παρουσιαστή της ραδιοφωνικής εκπομπής "Ανεμολόγιο" στον ΣΚΑΙ 100,3. Το mail αυτό, είχε έρθει με αφορμή ένα δικό μου μήνυμα προς τον Κώστα, στο οποίο του πρότεινα να γίνει μια εκπομπή για το Διαδίκτυο και κάποια συγκεκριμένα θέματα γύρω από αυτό. Η απάντηση και η πρόταση που ήρθε μετά από λίγες μέρες, ήταν όχι μόνο να γίνει η θεματική βραδιά, αλλά και πώς αυτή θα την κάνω.. εγώ.

Το έγραψα και στον τοίχο μου στο Facebook. Η καίλα με τα group στο Facebook πρέπει να σταματήσει. Έχει χαθεί πλήρως το νόημα, αν υπήρξε τέτοιο κάποια στιγμή. Τα group υποτίθεται πως εξυπηρετούν στο να μαζεύονται και να βρίσκονται άτομα ίδιου ενδιαφέροντος, ίδιου στόχος ή τέλος πάντων που να έχουν κάτι κοινό και να ανταλλάσσουν απόψεις, να μοιράζονται κάτι. Τι εξυπηρετεί το να κάνεις join ένα group του στυλ "Είμαι σίγουρος πως μπορώ να βρω 10000 άτομα που να φοράνε διαφορετικού χρώματος κάλτσες το βράδυ" ή "Ο θείος μου ο Λάμπρος τσακώθηκε με τον Φώτη τον μπακάλη της κυρά Κούλας τον άντρα"; Κανένα.

Από την στιγμή που ξεκίνησα το techgr.com, δημοσίευα άρθρα του σε διάφορες Digg-Style ελληνικές υπηρεσίες, έτσι ώστε να φτάσουν στους υπολογιστές ακόμη περισσότερων αναγνωστών. Techinsider, Blogz, Bobit και digme ήταν κάποια από αυτά. Με περισσότερο ζήλο στην αρχή, τα σημαντικότερα και σε λιγότερες υπηρεσίες πιο πρόσφατα. Σήμερα λοιπόν, αποφάσισα πως αυτή η πρακτική θα σταματήσει. Θα σταματήσω να καταχωρώ άρθρα του techgr σε τέτοιες υπηρεσίες, λόγω του ότι είναι αρκετά κοπιαστικό και μου παίρνει χρόνο από το ίδιο το blog.

Οπότε, από σήμερα, ο καλύτερος τρόπος (πέρα από το να επισκέπτεσαι το ίδιο το techgr) για να ενημερώνεσαι για τα νέα άρθρα του, είναι το feed.

ΥΓ: Εκτός φυσικά από σπάνιες περιπτώσεις..

Έλεος πια. Έλεος με την προώθηση των προϊόντων της Apple από το σύνολο των τεχνολογικών ιστοσελίδων. Έλεος με το tablet της Apple και τις χιλιάδες φήμες/ενημερώσεις/εξελίξεις που συνεχώς κατακλύζουν το Διαδίκτυο. Έχουν αρχίσει πια και το κάνουν εντελώς απροκάλυπτα, βρίσκοντας απλώς την παραμικρή αφορμή για να αναφερθούν στην Apple και στα προϊόντα της. Είπαμε, ένα άρθρο στην ανακοίνωση και ένα άρθρο στην επίσημη κυκλοφορία, είναι αρκετά. Άντε άλλα 2-3. Όχι 5 και 10 την μέρα. Τι πλύση εγκεφάλου είναι αυτή;

Είχα παρατηρήσει για πρώτη φορά το φαινόμενο με το iPhone 2G και το Digg. Ολόκληρη η πρώτη σελίδα του Digg (αυτή για τα τεχνολογικά θέματα) ήταν αφιερωμένη σε θέματα γύρω από την Apple και το iPhone. Τόσο μεγάλο ενδιαφέρον υπάρχει πια; Κομήτης να έπεφτε στην Γη, αυτοί θα έγραφαν για τον Jobs και το Applόφωνο.

Λίγο πιο κυριλέ παιδιά. Κρατηθείτε λίγο. Ξέρουμε πόσο πολύ σας αρέσουν τα προϊόντα της Apple. Be Cool.

Από την στιγμή που ξεκίνησε το θέμα Google-Κίνα και η μετέπειτα δηλώσεις της Clinton για το ότι σκοπεύει να παίξει έναν παγκόσμιο ρόλο Διαδικτυακού "χωροφύλακα" ο οποίος θα αγωνίζεται για την ελευθερία σκέψης στο Internet και την απουσία λογοκρισίας, αναρωτιέμαι τι κρύβεται πίσω από όλο αυτό. Το θέμα ξεκίνησε όταν hackers από την Κίνα "άνοιξαν" τα mail accounts (τα οποία ήταν Gmail) ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το Google αποφάσισε να αντιδράσει σε αυτό και να σταματήσει να αυτολογοκρίνει το κινεζικό παράρτημα του, σταματώντας παράλληλα να τηρεί τους όρους που έθετε η Κινεζική κυβέρνηση.

Εδώ και μερικές μέρες, στο κάτω μέρος του techgr.com, εμφανίζεται μια toolbar, παρόμοια (εμφανισιακά) με αυτή που εμφανίζει το Facebook. Η toolbar αυτή προσφέρεται δωρεάν από μια καινούργια υπηρεσία, την Wibiya. Παράξενο όνομα, αλλά η toolbar μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη. Την προσαρμόζεις όπως εσύ θέλεις, με κάποιες "εφαρμογές" που διαθέτει η Wibiya, όπως προβολή του rss feed σου, του facebook group ή του twitter σου, τα τελευταία posts από το blog σου, ενημερώσει για τους επισκέπτες και διάφορα άλλα.

Προσωπικά την έχω βάλει εντελώς δοκιμαστικά στο techgr και δεν ξέρω για πόσο χρονικό διάστημα θα παραμείνει. Μέχρι στιγμής όμως, φαίνεται να αποδίδει, χωρίς να φορτώνει ιδιαίτερα την σελίδα και χωρίς να "χτυπάει" άσχημα στο μάτι. Ο χρόνος θα δείξει.

Σεισμός σήμερα τα ξημερώματα στην Φωκίδα. Σεισμός που έγινε αισθητός και εδώ στην Αθήνα, σε κάποιες περιοχές (τουλάχιστον εγώ, τον κατάλαβα). Η ενημέρωση για τέτοια θέματα σε τέτοιες ώρες, γίνεται σχετικά γρήγορα από το ραδιόφωνο και σε πολύ πιο αργό ρυθμό από την τηλεόραση (είναι και το μακιγιάζ βλέπεις). Άρα, την καλύτερη ενημέρωση μπορείς να έχεις μέσω του Διαδικτύου.

Σελίδες που να κάνουν αυτή τη δουλειά, υπάρχουν πολλές. Αυτή που εμπιστεύομαι εγώ εδώ και πάρα πολύ καιρό, είναι το European-Mediterranean Seismological Centre. Προσφέρει μια πρώτη εκτίμηση για τον σεισμό λίγα λεπτά μετά από αυτόν. Το κακό είναι ότι σε περιπτώσεις ισχυρών σεισμών, η σελίδα αργεί να φορτώσει (ή δεν φορτώνει καθόλου). Μια λύση ίσως είναι να γραφτείς και στο feed νέων σεισμών που προσφέρει.

Γεια σου φίλε αναγνώστη, γεια σου φίλη αναγνώστρια. Είμαι ο DJDB, δημιουργός του techgr.com, του ειδησεογραφικού blog που ασχολείται με το τεχνολογικό ρεπορτάζ. Από σήμερα, εγκαινιάζω και αυτόν εδώ τον χώρο, σε ένα domain (το djdb.me) το οποίο έχω εδώ και αρκετό καιρό και που έχω χρησιμοποιήσει για διάφορους σκοπούς. Πλέον όμως, αυτό εδώ το blog θα λειτουργεί σαν άλλος ένας τρόπος επικοινωνίας μας, πέρα από το techgr το οποίο είναι αμιγώς τεχνολογικό. Το djdb.me θα είναι ουσιαστικά ένα προσωπικό blog, με πράγματα που με ενδιαφέρουν και με απασχολούν, τεχνολογικά ή όχι.

Το djdb.me και εμένα προσωπικά, μπορείς να ακολουθήσεις και στο Twitter (@DJDB). Παράλληλα, θα με βρεις και στο Facebook ("Chris DJDB).

Keep in touch.